Algemene informatie TransAlp

Eigenlijk kun je stellen dat een TransAlp volbrengen een metafoor van het leven is. Ons leven is veilig geworden, uitdagingen onnodig en verdwenen, inspanningen overbodig. Steekwoorden van nu zijn ‘vervreemding’, ‘consumptiedrift’, ‘isolatie’, ‘gemakzucht’, ‘verveling’, ‘vervlakking’. Misschien vandaar de moderne hang naar extreme sporten. Maar: die extreme takken van sport, mógen we dat wel ‘sport’ noemen?

Een TransAlp volbrengen heeft zeker alle kenmerken van sport. Ja, zelfs van topsport, waarbij het uiterste het uiterste van de deelnemers wordt gevergd. Meedoen aan een Alpentocht betekent als een pionier de grenzen van je capaciteiten verkennen en verleggen, zowel lichamelijk als geestelijk. Als een ontdekkingsreiziger. Niet vanwege de onherbergzame gebieden, maar wegens de zoektocht naar de eigen grenzen, krachten, reserves, maar zeker ook de beperkingen, diep vanbinnen. De zwaarste strijd is nog altijd de strijd met jezelf, met het stemmetje van binnen, dat voortdurend roept: ‘stop maar, hou er mee op, nu is het genoeg geweest.....’ Het is moeilijk een andere tak van sport te noemen die zo'n groot beroep doet op de veelzijdigheid van een sporter: uithoudingsvermogen, kracht, aanpassingsvermogen, flexibiliteit, teamgeest, risicobereidheid, stabiliteit, wilskracht, creativiteit, frustratietolerantie, stressbestendigheid.................... Aldus is een TransAlp volbrengen een metafoor voor de levensloop van de mensheid in geconcentreerde vorm. Het is de strijd met jezelf én de elementen, die een TransAlp tot een fantastische sport maakt. Zowel voor deelnemers als voor buitenstaanders, die zich met een gepaste vorm van jaloezie in stilte afvragen hoe zij het er vanaf zouden brengen.

Van zuid Duitsland naar noord Italië, een levensechte droom

De TransAlp is een expeditie op de mountainbike zonder veel uitrusting en nog belangrijker voor weinig geld. Een droomtocht van zuid Duitsland naar noord Italië over gravelpaden, singletrails, militaire paden, bos- en weidepaden, over eenzame passen, door adembenemende landschappen, ver van alle dagelijkse hectiek en verkeersdrukte. Eigenlijk is het heel simpel; je fietst daar waar het landschap het mooiste en het spectaculairst is, namelijk in het hooggebergte van de Alpen. Hiervoor hoef je niet voor veel geld naar Tibet, Australië, de Rocky Mountains of zuid Afrika. Boven in de bergen, daar ben je helemaal op je zelf aangewezen, samen met je ademhaling, het kloppen van je hart, met het ruisen van de vele beekjes en stroomversnellingen en het uitzicht op de schier eindeloze steenmassa’s om je heen. Dat is wat trekt aan het volbrengen van een TransAlp. Je ervaart hier de absolute stilte en eenzaamheid, terwijl je telkens weer getrakteerd wordt op ongelooflijke mooie plaatjes, die een leven lang in het geheugen gegrift zullen blijven staan.

afbeelding Algemene informatie TransAlp
De enige bagage die je meeneemt is je rugzak met de meest hoogstnoodzakelijke dingen

Je trekt een week lang door verlaten dalen en over ruige bergkammen, zoals mensen dat hier al duizenden jaren doen. De enige bagage die je meeneemt is je rugzak met de meest hoogstnoodzakelijke dingen, je overnacht in hotels, hutten of Gasthäusern en je valt na een stevige maaltijd met het prikkelend gevoel van vermoeidheid heerlijk in slaap. De TransAlp is een levensechte droom die voor de meesten verslavend werkt, waardoor je na elke TransAlp alweer uitkijkt naar de volgende zomer. Dit is ook de reden waarom de TransAlp de laatste jaren tot een zo populaire sportieve uitdaging is uitgegroeid, die duizenden mountainbikers elk jaar weer naar de Alpen trekt. De Alpen zijn zeker één van de mooiste mountainbike plekken op de aarde. In het centrum van Europa liggen de Alpen, precies tussen het gematigde klimaat van zuid Duitsland en de warme omgeving van de Middellandse zee. Geen onherbergzaam gebieden zoals de Rocky Mountains, geen voor normale mensen onbereikbare hoogtes zoals in de Himalaya, geen sneeuwstormen en immense gletsjers als in Patagonië of Alaska.

afbeelding Algemene informatie TransAlp
Rusten doen we op de mooiste plekken van de Alpen

Een reis door de tijd met de mountainbike

In de zomer zijn over het algemeen alle hoge passen in de Alpen sneeuwvrij en in de periode juli tot oktober zijn mooie en warme periodes eerder regel dan uitzondering. De meeste bikers kiezen voor een Alpenoversteek van noord naar zuid omdat de route van 300 tot 600 kilometer binnen een week is te volbrengen en geen groot gat in de huishoudbeurs slaat. In een week trek je door een oud en intensief gebruikt cultuurlandschap, wat door de mensen de afgelopen duizenden jaren bewoonbaar is gemaakt en is voorzien van vele onverharde wegen, paden en trails. Dit dichte net van paden en trails maakt dat de Alpen een paradijs voor mountainbikers is verworden. Geen enkel ander berggebied op de wereld heeft, in zo'n fantastisch gevarieerd landschap met unieke panorama uitzichten, zoveel bospaden, oude karrensporen, ruiterpaden en singletrails. De reden voor de aanleg van al deze paden en wegen voert terug voor de Bronstijd. Destijds werden de bergen gebruikt als schuilplaats voor de vijandelijke aanvallen. Later gebruikten de Romeinen de Alpen om de het Germaanse rijk te veroveren, de handelaren uit de Middeleeuwen die met hun ezels over de bergen trokken om handel te drijven, de werklieden op zoek om erts te delven, de boeren die de Almen cultiveerden, de bosarbeiders die hout uit de bossen haalden en de edelen die het gebied gebruikten voor hun jacht. Al deze mensen zorgden elk voor zich ervoor dat deze paden en trails op een zo economische en logische manier ontstonden. Er is maar 1 groep van mensen die niet naar het economische aspect keken; de militairen. Al in de tijd van Napoleon en zeker in de eerste Wereldoorlog liep de grens tussen de machtsblokken, Oostenrijk/Hongarije enerzijds en Frankrijk en Italië anderzijds, dwars door het zuidelijke en westelijke deel van de Alpen. Het ging deze strijdende partijen destijds in de eerste plaats niet om het gebied te beheren, maar juist om het grensgebied te beheersen en hun macht zeker te stellen. Op veel plaatsen in de Alpen lopen oude militaire paden die nooit door handelaren of boeren zouden zijn aangelegd. Er waren en er zijn namelijk veel lichtere en lagergelegen mogelijkheden om het gebied te doorkruisen. Het gebied in het hooggebergte was ook niet interessant voor de boeren en handelaren, wat hadden ze ook in dit onherbergzame gebied te zoeken.

afbeelding Algemene informatie TransAlp
Het dichte net van paden en trails maakt de Alpen een paradijs voor mountainbikers

Militaire hoogstandjes

Voor de Oostenrijkse militairen lag het veel anders, ze bouwden militaire bolwerken aan de zuidgrens van Tirol, om zo te verhinderen dat de Italianen, via de dalen, hun grondgebied zouden veroveren. De hooggelegen bunkers, stellingen en loopgraven moesten ervoor zorgen dat de zuid Europeanen geen centimeter grondgebied konden veroveren. Juist door de aanleg van deze bolwerken ontstonden ook de brede militaire gravelpaden in dit gebied. Ze dienden in de eerste plaats om alle bouwmaterialen en later het oorlogstuig naar boven te vervoeren. Aan de andere kant waren het de Italianen die voor hun aanvalsdriften een fijnmazig paden netwerk aanlegden. De Italianen waren meester in het aanleggen van wegen en paden in afgelegen gebieden. Met springstof baanden ze hun weg langs de steilste bergwanden en legden ontelbare tunnels door de bergen aan. Juist deze Italiaanse oorlogszuchtige kunstwerkjes zijn nu het eldorado voor de vredelievende mountainbikers. Ze lopen meestal door een spectaculaire omgeving, met droomuitzichten over het lagergelegen gebied. De meeste militaire gravelpaden in de Alpen zijn aangelegd om zwaar materiaal naar boven te vervoeren en zijn daarom over het algemeen goed te berijden met de mountainbike. Al deze militaire paden zijn tegenwoordig de stille getuigen van wat hier de afgelopen honderden jaren heeft afgespeeld.

Eigenlijk is er in deze gebieden de laatste paar honderd jaar niets wezenlijks veranderd. Wanneer je tijdens een eenzame klim naar een hoog gelegen bergpas fietst, wordt je pas duidelijk dat je eigenlijk nog steeds door de ogen van een Romeinse strijder kijkt. Je beleefd een stuk geschiedenis op de plaatsen waar tastbare monumenten uit het verleden staan en onderhouden worden zoals op de Strada de la Vena op een hoogte van dik 2.000 meter. Hier zie je hoe de oorlogen uit het verleden hier vele slachtoffers hebben gebracht, maar ook hoe noeste arbeiders eeuwenlang moeizaam gesteentes en delfstoffen uit de groeves en tunnels sleepten.

afbeelding Algemene informatie TransAlp
Strada de la Vena op een hoogte van dik 2.000 meter