Mountainbikevakantie Eifel, Duitsland

Net over de Belgische grens in Duitsland ligt de Eifel, een middelgebergte in de driehoek Aken, Trier en Koblenz en rijkelijk bedeeld is met mooie mountainbikepaden. Vooral de Vulkaaneifel(rondom Daun), het Ahrdal, het Lieserdal en het Ferschweiler Plateau zijn prachtige gebieden om te mountainbiken. Meer dan duizend jaar geleden was de tegenwoordige Eifel het strijdtoneel van helse vuren, wolken, verzengende lavastromen, donder en bliksem. Hierdoor ontstond in dit gebied een totaal nieuw landschap. Na dit vulkanische spectakelstuk sloot de aardkorst zich weer en vulden de gedoofde kraters zich met water en begroeiden de vulkaanwanden langzamerhand met een groene plantenoase. Op de vruchtbare bodem legden de bewoners een nieuw cultuurlandschap tussen de dorpjes en steden aan. Tegenwoordig is de Vulkaaneifel nog steeds een bijzonder landschap dat de mountainbiker ongekende mogelijkheden biedt. Je fietst door donkere bossen over vroegere lavastromen en passeert oude watermolens, groene weilanden en goudgele akkers. Beklim de hoogste berg met zijn 747 meter en geniet van de spiegelende blauwgroene kratermeren in de al lang gedoofde kleine vulkaantjes. Het is hier stil, oorverdovend stil. Niet voor niks gaat deze streek dan ook door voor het Siberië van het Rheinland.

Waar de Eifel op z’n allerlaagst is, draaien windmolens op de kale hellingen. Ze worden aangedreven door een stramme bries, die vanuit België en Luxemburg over de hellingen blaast. Ergens onderweg passeren we een bos, waar een paar honderd tankwallen in het kreupelhout liggen. Overwoekerde resten van een ooit 630 kilometer lange muur, die Duitsland in de Tweede Wereldoorlog tegen de geallieerden moest verdedigen. Nu zijn delen van de muur biotopen voor zeldzame dieren en planten. Rood zandsteen knerpt onder de banden. Dat betekent dat we op de hoogvlakte van het Ferschweiler Plateau zitten. Een landschap, gemarkeerd door ‘gebedshuizen’ uit het stenen tijdperk, met nauwe kloven en bizarre rotsformaties; het Moab van de Eifel. Hier staat het Fraubillenkruis, een massief, uit een rots, gehouwen kruis. Het staat symbool voor de legende van Frau Sybille, een fee die hier ‘s nachts jaagt en onheil brengt. Maar de singletrail, die bij het kruis begint, brengt ons het ultieme mountainbikegevoel, veel bochten die zo nauw zijn dat je lopend met de fiets al bijna de draai niet kunt krijgen. Met de zenuwen in je lijf kom je aanrijden, boomwortels, stenen treden, trappen, het pad doet alles om je tegen te werken. BEULSWERK
Het lijkt steeds een makkie maar telkens stijgen de paden, met soms tot 20% stijging, weer de lucht in. Aan het eind van dit beulswerk wacht één van de hoogtepunten van deze dagtoer: een pas slingert zich tussen imposante rotstorens door, die opgevreten zijn door erosie en eruit zien als reusachtige badsponzen. Het is een bokkige tocht over tig hobbels en door nauwe rotsspleten. Af en toe duikt een houten hekje op dat voorkomt dat we de afgrond instorten. We letten er niet te veel op... concentratie en door! We volgen de loop van de rivier de Sauer, die er op de kaart uitziet als een pas met duizenden haarspeldbochten. Deze grensrivier tussen Duitsland en Luxemburg heeft zich de afgelopen decenia behoorlijk diep in het zandsteen ingegraven. Dat betekent veel fietsen en weinig kilometers terreinwinst, een feest voor trail- en bochtenfreaks. Als we dan laat in de namiddag weer de Porta Nigra van de oude Romeinse stad Trier bereiken kunnen we ons opmaken voor een volgende intensieve dag....

Deze reis is ingepland in het voorjaar van 2018.